Eurokaan / Amereaan - Reisverslag uit Washington, D. C., Verenigde Staten van Junus Wal - WaarBenJij.nu Eurokaan / Amereaan - Reisverslag uit Washington, D. C., Verenigde Staten van Junus Wal - WaarBenJij.nu

Eurokaan / Amereaan

Door: Junus

Blijf op de hoogte en volg Junus

11 Januari 2010 | Verenigde Staten, Washington, D. C.

Vanochtend werd ik wakker met een dubbel gevoel. Vandaag, 11 januari, ben ik precies op de helft van mijn avontuur in Amerika. Het einde van het begin loopt tot een einde, en het begin van het einde staat op het punt te beginnen.

Terwijl ik de wekker afzette gingen mijn gedachten terug naar die lang vervlogen ochtend, toen ik afscheid nam van mijn familie en vrieden in de vertrekhal op Schiphol, om een van de grootste avonturen van mijn leven te beginnen. Dat speelde zich af op 11 augustus, precies vijf maanden geleden. Aan de uren die aan het afscheid vooraf gingen viel niet te af te leiden dat ik op het punt stond Nederland voor tien maanden te verlaten. Er werd gelachen, er werd starbucks gedronken, er werden maffe foto's gemaakt. Pas vijf minuten voor ik de paspoortcontrole door moest begon iedereen zich te realiseren dat ik echt wegging. Niet langer was het een abstract idee, dat ik voor tien maanden in Amerika zou wonen. Het werd concreet, de koffers waren al aan hun reis begonnen, het afscheid was het enige dat restte. Het afscheid duurde voor mijn gevoel kort, veel korter dan ik me in de voorgaande weken had voorgesteld. Er werd gekust, er werd gehuild. En tot slot alleen nog gezwaaid, hevig gezwaaid, tot het moment dat ik me definitief omdraaide om de paspoortcontrole door te lopen en mijn high school year te beginnen.

Het zal over precies vijf maanden zijn dat ik meeloop in de graduation ceremonie, een evenment dat geldt als het symbolische einde van mijn tijd hier in Gilroy. Mijn naam zal worden voorgelezen, hetzij verkeerd uitgesproken. Ik zal het podium betreden om vervolgens net als de rest van de seniors een leeg opgerold papiertje in ontvangst te nemen. Het echte diploma krijgen mijn klasgenoten later per post opgestuurd. Ik zal dit speciale moment vieren met mijn nieuwe Amerikaanse vrieden, onder een warme Californische zon.

Het passeren van de eerste helft van zo'n groot avontuur leidt onafwendbaar tot zelfreflectie. Je begint je af te vragen: hoe Amerikaans ben ik inmiddels. Of ik me Amerikaans 'voel' is irrelevant. Iedere toerist die in een souvenirwinkel een cowboyhoed koopt 'voelt' zich Amerikaans. Pas als dat 'voel' gedeelte weg ebt, en je het 'Amerikaans voelen' als de norm ervaart, weet je dat je Amerikaans wordt. En dat is precies wat mij de laatste vijf maanden onbewust is overkomen. Het voelt normaal: het ontbijten met wafels of cheerios, in plaats van de volkoren boterhammen met pindakaas; wakker worden met de 'Today Show: with Matt Lauer and Meredith Vieira', in plaats van het 'RTL Ontbijtnieuws met Jan de Hoop'; in Savannah's auto naar school, in plaats van op mijn degelijke Gazelle; twijfelachtige pasta bij de lunch, in plaats van een boterham met Geldersche worst; na school naar Starbucks voor een 'Venti White Chocolate Mocha, no whip', en niet naar de Super de Boer voor een flesje Vivit Optimel; 's avonds om half acht kijken naar 'Wheel Of Fortune', en niet naar de 'Wereld Draait Door'. Dit alles, wat ik aan het begin van het jaar nog als speciaal ervaarde, wat me een Amerikaans 'gevoel' gaf, is nu normaal. En daardoor voor mij Amerikaanser dan ooit.

Toch zijn er momenten waarop ik me juist Europeser dan ooit voel. Bijvoorbeeld als mijn patriotistische geschiedenisleraar zich weer eens in een monoloog verliest, waarin hij Amerika genadeloos de hemel in prijst. "The whole world is looking at America to come up with a solution for this economic crisis," verklaarde hij vandaag. Ik vertelde hem maar niet dat wij in Europa zijn vaderland, met zijn gebrek aan economische regelgeving, juist de schuld geven van de huidige crisis. Ik laat hem in de waan dat de rest van de wereld Amerika aanbid.
Of als ik tijdens de les weer eens met mijn klasgenoten in discussie raak over het socialisme in Europa, dat hier in Amerika wordt gezien als laf communisme.
Dit is een deel van Amerika waar ik geen deel van wens uit te maken. Ik ben waarschijnlijk gewoon een gelegenheids Amerikaan.

Laat ik het voor nu maar bestempelen als gedeeltelijke assimilatie. Ik ben dus feitelijk half Europeaan en half Amerikaan: een Eurokaan, of een Amereaan. Beslissen jullie maar wat beter klinkt.

  • 12 Januari 2010 - 06:34

    Wendy:

    Ik heb wel een idee van hoe je je voelt, ik heb vandaag ook al de hele dag met een dubbel gevoel rondgelopen.. lijkt net of het einde nu ineens dichtbij komt omdat we over de helft heen zijn..

    ik ben het helemaal met je eens over het Eurokaan/Ameraan gedeelte!

    trouwens leuke foto met je cap&gown (:

    xx

  • 12 Januari 2010 - 08:06

    |Eva:

    Jun!

    Stiekeme traantjes prikken in mijn ogen als ik terug denk aan ons afscheidt.. Ik wil zo graag dat je terug komt, het liefst nu nog! Maar aan de andere kant ook niet want het is zo leuk te lezen hoe geweldig jij het daar hebt!
    Tot over 5 maandjes kanjer!

    Time square still can't shine as bright as you!

  • 12 Januari 2010 - 16:08

    Sjoerd:

    Hee junus!

    Leuke blog zeg, mooi thema ;) Ben zelf een grote Amerika-fan maar als je dan vertelt wat de Amerikanen van Europa vinden krab je je toch wel eens achter de oren. Moeten binnenkort ook maar eens een skypeafspraak maken! :D Wel lachen om een keer bij te praten, we mailen!

    Sjoerd

    p.s. inderdaad toffe foto! lijkt rechtstreeks uit een Amerikaanse hollywood teenflick over high school te komen haha

  • 13 Januari 2010 - 21:22

    Tante Fransien:

    Hallo Junus,
    Ik heb weer met veel plezier jouw blog gelezen.Wat gaat de tijd snel.Het is nu alweer 5mnd geleden dat je naar USA bent vertrokken.Geniet er nog maar van.
    Groetjes
    Tante Fransien.

  • 14 Januari 2010 - 18:37

    Omy:

    Hallo Junus,

    Een hele mooie blog. Eurokaan of Amereaan. Je bent Junus, opgegroeid in Europa, waarden en normen meegekregen en verder heb je zelf ook je eigen mening gevormd. In Amerika maak je je vooral de dagelijkse dingen eigen in de korte tijd dat je daar bent. Ik denk dat dit ook geldt als je bijvoorbeeld in Australie zou zitten. Kortom een wereldburger op europese leest geschoeid !!

    Liefs

    Omy

Reageer op dit reisverslag

Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley

Verslag uit: Verenigde Staten, Washington, D. C.

Mijn High School Year in de USA

Recente Reisverslagen:

28 December 2010

Thuis

13 Juni 2010

Goodbye California!

04 Juni 2010

Sen10r Grad Night in Disneyland

26 Mei 2010

I'm European-Asian-American

17 Mei 2010

Sen10r Prom
Junus

Actief sinds 28 Juli 2009
Verslag gelezen: 209
Totaal aantal bezoekers 110683

Voorgaande reizen:

11 Augustus 2009 - 16 Juni 2010

Mijn High School Year in de USA

Landen bezocht: